Net als in alle andere sectoren, zijn ook in de gezondheidszorg technologische innovaties schering en inslag. Toch loopt de vernieuwing in de sector niet altijd even makkelijk. Zet de Belgische wetgeving een rem op innovatie? En is China toegankelijker dan vroeger?


Agoria verenigt tal van bedrijven die onze gezondheidszorg naar een hoger niveau willen tillen met specifieke oplossingen, producten en diensten. Vandaag zijn dat er maar liefst 180. In het kader van de campagne ‘Make it in Belgium’ blikken we met enkelen onder hen vooruit, richting toekomst tijdens een rondetafelgesprek dat georganiseerd werd door De Specialist.

Wie is wie?

Een rondetafelgesprek met enkele tenoren van zowel multinationals als start-ups:

  • Philippe Dufrasne, CEO AMB-Ecosteryl
  • Joris Wille, CEO BeWell Innovations
  • Grégory Nolens, CEO Cerhum
  • Alexandre Chau, CEO Endo Tools Therapeutics
  • Thomas Servais, IBA Industrial, Business Line President
  • André Thijs, CEO Metal Aarschot
  • Steven Cuypers, President & CEO Orfit Industries

 Houdt het regelgevend kader in België innovatie tegen?

Alexandre Chau: “Door recente schandalen verscherpten de wetgevers en de grote multinationals de reglementaire vereisten in Europa. De toegangsbarrières reiken steeds hoger. Door die evolutie verdwijnt de kans om hier snel een markt te veroveren. Bewijs: de Amerikaanse starts-ups die hier kwamen testen en kennis opdeden over Europa, blijven in de VS omdat de FDA het proces vereenvoudigde. Of ze trekken naar landen waar de patiënt weinig of niet beschermd is. Als ik het vandaag over moest doen, dan zou ik toch twee keer nadenken vóór ik eraan begon.”

Grégory Nolens : “België produceert nochtans een pak ideeën en realiseert mooie projecten. Een schitterende troef is de intense uitwisseling en de wedijver onderling. Die mix vind je nergens.”

Philippe Dufrasne: “Qua machinale innovatie moeten we zeker niet blozen. Bovendien beloont België zijn uitvinders fiscaal en kun je werken met terugvorderbare voorschotten. Dan hebben we het nog niet over het Marshallplan gehad. Dus het Belgische systeem is zeker niet slecht, wel integendeel.”

Thomas Servais: “Wallonië barst van innovatie! We startten in Louvain-La-Neuve met de opdrachtverklaring om kwaliteitsjobs in het gewest te scheppen en te behouden. We hebben een enorm potentieel – onze jongeren, met een massa ideeën – en finaal worden we goed geholpen door tal van instellingen. In België is innoveren zeker mogelijk, meer dan ooit!”

Philippe Dufrasne: “Jazeker, maar bij de starts-ups rijst het probleem dat ze de vruchten van hun uitvinding moeten delen als hun product resultaten begint op te leveren. Dan scheuren velen hun broek. Ik ben dus fan van geïsoleerd onderzoek waarbij iedereen zijn uitvinding beheert.”

André Thijs: “Als universiteiten en industrie meer naar elkaar zouden toegroeien, komen we tot een enorme pool en zullen we flink vooruitgaan!”

 

Alexandre Chau: “De toegangsbarrières reiken steeds hoger. Als ik het vandaag over moest doen, dan zou ik toch twee keer nadenken vóór ik eraan begon.” 

Ongetwijfeld is ook de export van innovatieve medical devices sterk gereguleerd?

Steven Cuypers: “In eerste instantie kan de Belgische bureaucratie al roet in het eten gooien, Een free sales certificate, dat je nodig hebt voor openbare aanbestedingen in het buitenland: een decennium geleden duurde het twee weken om dat aan te vragen, nu vier tot acht weken. Dan ben je te laat. We interpelleerden de bevoegde minister al en het verbetert er niet op.

Het regulatorische wordt steeds belangrijker en moeilijker. In Rusland bijvoorbeeld ben je verplicht om onder supervisie van een Russisch universitair centrum een klinische verificatie te verrichten, al is die 20 jaar voordien al in Europa gebeurd (CE-label). Voor kmo’s betekent die aanzienlijke investering een rem. Vroeger was het eenvoudiger; dit proces werd pas een vijftal jaren geleden ingevoerd. De kost is zeer hoog en er hangt altijd een zweem van corruptie rond.”

Is China al wat toegankelijker dan vroeger?

Thomas Servais: “IBA heeft het nut om zijn uitvindingen in China te octrooieren lang ter discussie gesteld, maar daar komt verandering in: er bestaat nu een ‘light’-octrooi dat bewezen bescherming biedt op het vlak van intellectuele eigendom.”

Steven Cuypers: “De meeste rechtszaken rond intellectuele eigendom spelen zich nu zelfs af tussen Chinese bedrijven. Dus de jonge generatie Chinese ondernemers begrijpt het belang van intellectuele eigendom wel.

Als je naar China trekt, moet je prioritair je merknaam deponeren. Eens je Chinese concurrent je voor is, zit je vijf jaar vast. En een patent deponeren in China is niet duur. Het gaat slechts om een miniem budget in vergelijking met andere kosten.”

Joris Wille: “Ook wij zijn gestart in China. Op dit moment hebben we een toegevoegde waarde binnen een patiëntenplatform met heel veel pathologie. Maar de stap was niet evident. Er spelen tal van overwegingen mee: het is ver, je hebt lokale mensen nodig om je technologie te introduceren. Daarom doen we een beroep op Flanders Investment Trade.”

Philippe Dufrasne: “Wij exporteren 100% van onze productie. Naar Afrika onder meer, waar de noden hoog zijn. We exporteren ook naar landen met sterke milieu-ondernemingen en met soevereine fondsen (Maleisië, Golfstaten), of soms in partnership met grote Europese spelers. Sommige landen zijn wel nationalistischer, zoals Japan en Duitsland.”

Steven Cuypers: “Het regulatorische aspect biedt in zekere zin ook een competitief voordeel. Ook je concurrenten moeten door dat proces. Voor bedrijven die willen exporteren, is dat een belangrijke boodschap: begin op tijd aan het regulatorische.”

Thomas Servais: “Meer dan 90% van onze producten gaat naar het buitenland. De ingewikkeldheid van de mondialisering komt vooral tot uiting in de klinische kwalificatie van de uitrusting, zelfs al draagt die het CE-label. Buiten Europa heb je te kampen met dossiers met allerhande lokale eigenaardigheden.”

Philippe Dufrasne: “Wij van onze kant moeten erkend zijn. Een lang proces, maar haalbaar. In België verkopen we niet, zuiver om politieke redenen: afvalbehandeling ligt onder het monopolie van de intercommunales ten nadele van het Riziv en de ziekenhuizen. De situatie is wel aan het veranderen…” 

In België krioelt het van de ideeën en projecten op vlak van gezondheidszorg. Het bewijs van de mooie exportsuccessen vind je bijvoorbeeld in China… op voorwaarde dat ze de nodige kracht hebben om de regelgevende barrières van de meest protectionistische landen te overwinnen. 

Volgend artikel in deze reeks: Wie kweekt de verborgen parels?

 Het verslag van de rondetafel vindt u ook op de website van De Specialist. Reportage: Valérie Kokoszka, Pascal Selleslagh