Salvatore Curaba, lid van de Raad van Bestuur van Agoria Waals-Brabant, is de CEO en medeoprichter van de onderneming EASI in Nijvel, gespecialiseerd in de ontwikkeling van business-software. In de loop der jaren heeft deze oud-voetballer een heel persoonlijke visie op management ontwikkeld, die duidelijk goed heeft gewerkt. Zeventien jaar geleden richtten Salvatore Curaba en zijn vennoot Christian Castelain, die ondertussen de onderneming heeft verlaten, EASI op (dat ook in Luik, Leuven, Gent en Luxemburg is gevestigd) met vandaag meer dan 170 werknemers. 

Het is pas enkele jaren geleden dat Salvatore deze manier voor het beheer van zijn onderneming in een theorie probeerde te gieten. Daartoe stelde hij zich eenvoudige vragen: Wat is prestatie? Hoe zorg ik ervoor dat een onderneming slaagt, ongeacht de sector? Maar ook: Wat maakt ons gelukkig? Want voor hem is succes zonder geluk zinloos. Hij deelt zijn ervaring en het resultaat van zijn overdenkingen met ons. 

EASI is niet mijn bedrijf, het is ons bedrijf 

Wie met hem aan het succes van zijn onderneming meewerkt, krijgt van Salvatore de kans om zich echt in te zetten. Een bijzonderheid van EASI is dat de onderneming aan haar werknemers toebehoort: er is geen enkele externe aandeelhouder. Alle aandeelhouders (41 op dit moment) zijn actief in de onderneming. Salvatore Curaba: "Als bijna 25% van uw medewerkers ook eigenaar zijn van de onderneming, en bijgevolg even gemotiveerd zijn als u om er een succes van te maken, werken ze als locomotieven. Dat lijkt me behoorlijk vanzelfsprekend!"

Wie is Salvatore Curaba?

  • Afkomstig uit La Louvičre, zoon van Siciliaanse immigranten
  • Oud-voetballer in D1 (La Louvičre en Charleroi), vandaag golfer
  • Gehuwd, 2 kinderen van 21 en 23 jaar
  • Zijn passies: zijn gezin en zijn onderneming


Hetzelfde principe geldt voor de managers, die altijd intern worden aangeworven: "Een externe manager aanwerven komt neer op toegeven dat ik niet in staat ben om mensen op te leiden die klaar zijn om zich te ontwikkelen. Dat zou zijn alsof ik aan mijn medewerkers beken dat ik onvoldoende vertrouwen heb in hun bekwaamheden, dat ik een beroep moet doen op iemand die ze niet kennen om hen te leiden, en die dus ook meer verdient dan hen…". Zijn onderneming niet alleen willen bezitten en aan de werknemers voorstellen om aandelen te kopen, is een van de managementprincipes die Salvatore wil delen met andere ondernemers in Wallonië en België: "Een van mijn projecten is de oprichting van een stichting om deze boodschap onder ondernemers te verdelen”.

Deze twee werkmethoden – aandeelhouderschap en uitsluitend intern managers aanwerven – kunnen uiteraard bepaalde ontwikkelingen afremmen, bijvoorbeeld in het buitenland. "Maar groei omwille van de groei interesseert me niet. Ik wil trots zijn op wat ik heb bereikt. Een jongere van 22 jaar in dienst nemen, hem opleiden, hem zien evolueren en manager worden, geeft heel veel voldoening…" 

Wat is geluk?

Wat maakt ons echt gelukkig? Dat is een moeilijke vraag. Lange tijd kon Salvatore er geen antwoord op geven. Eerste opmerking: geluk is niet hetzelfde als welzijn. "Welzijn, dat is de logistiek, de materiële omgeving … Dat is belangrijk, maar niet onontbeerlijk." Voor de baas van EASI is geluk eerder het vermogen om te voldoen aan een reeks onontbeerlijke menselijke behoeften:

1. De behoefte aan erkenning: "We geven onvoldoende oprechte complimenten in de onderneming. Geen externe manager aanwerven, mijn aandelen verkopen, dat zijn manieren om mijn werknemers te bedanken."

2. De behoefte aan vrijheid: "We willen allemaal autonomie zonder het gevoel te hebben voortdurend te worden gecontroleerd. Dat is een beetje zoals bij jongeren; als u hen verantwoordelijkheid geeft, zijn de resultaten beter dan wanneer u hen controleert."

3. De behoefte aan transparantie: "We kunnen nooit voldoende communiceren. Als er geen transparantie is, is er geen vertrouwen, en dus wantrouwen. Een onderneming mag niet gemaskeerd worden geleid."

4. De behoefte aan een uitdaging: "Zonder missie of doelstelling is er op termijn geen geluk. Als ik boekhoudsoftware op de markt breng, dan wil ik dat die marktleider wordt. Dat motiveert mij. Als ik er niet in slaag? Dan heb ik toch een droom gehad. Bij EASI stoppen we nooit met dromen!"

5. De behoefte aan liefde: "Het lijkt wat vreemd om het in een onderneming over liefde te hebben. Nochtans zijn respect en welwillendheid essentieel in een onderneming en elders. Ik hou van mijn medewerkers en voel me ook geliefd. Als baas voel ik me een beetje als het stamhoofd." 

Wie ongelukkig is, kan niet innovatief zijn 

Voor de baas van EASI is het duidelijk: als de mensen worden gehoord in deze fundamentele behoeften, als ze zich geliefd, erkend, vrij, gerespecteerd en geprikkeld voelen, als ze weten dat ze manager of aandeelhouder van hun onderneming kunnen worden, dan zijn ze gelukkig. En dan leveren ze hoge prestaties. "Als ze voelen dat ze hoge prestaties leveren, worden ze gelukkig… U merkt het, het is een vicieuze cirkel!”, besluit Salvatore. Dankzij zijn management kan de baas van de onderneming met trots spreken over een aanwezigheidsgraad van 99,2% in plaats van over absenteďsme.

Waarden en organisatie

Respect, positivisme, gelijkheid, inspanning, delen: dat zijn de kernwaarden die de CEO van EASI van zijn medewerkers verwacht, en vooral van wie aandeelhouder wil worden. "Wanneer ik mensen in dienst neem, hecht ik meer belang aan de waarden van de persoon dan aan zijn vaardigheden. Vaardigheden kan hij leren en ontwikkelen. Waarden zijn veel dieper verankerd."

Salvatore verklaart zich evenwel nader: "Wij zijn een gelukkige maar geen anarchistische onderneming. De organisatie is absoluut van essentieel belang. Onze onderneming is uiterst georganiseerd, maar ik vraag mijn werknemers dat ze de procedures verbeteren als ze dat nodig achten. Als een procedure u niet bevalt, klaag dan niet maar stel een verbetering voor. We willen geen organisatie die lastig doet, maar een nuttige organisatie."

Geluk vraagt moed

Moed is ook een essentiële waarde voor Salvatore : "Ik verwacht van mijn medewerkers inspanningen en moed: als u bijvoorbeeld ongelukkig bent in uw job, zoek dan een andere!" Ook al geeft hij toe dat het eenvoudiger is op een leeftijd van 30 jaar dan op 50 jaar, is de La Louvičrenaar perfect geplaatst om dit soort advies te geven. Hij kon op 25-jarige leeftijd profvoetballer worden – de droom van elke kleine jongen – maar koos ervoor om zijn carričre als programmeur voort te zetten. En als 35-jarige besloot hij om een mooie positie bij zijn toenmalige werkgever op te zeggen om zijn eigen onderneming op te richten.

Als we op het einde van het interview aan Salvatore vragen om ons zijn definitie van ambitie te geven, zijn we dan ook niet verrast door het antwoord:

"Wees nooit tevreden met de situatie. Streef naar excellentie zonder schrik te hebben om te mislukken. Blijf dromen.”

Reageer op dit artikel